Eilandbergen te koop – Isle of Skye

This post is also available in: English (Engels)

View on the Cuillin

Ruige bergen zijn onlosmakelijk verbonden met de natuur. Onbetwistbare elementen van een landschap, waar iedereen van mag genieten en die niemands bezit zijn. Toch? Niet volgens het 29e clanhoofd van de McLeods. Nadat zijn geld op was en de zetel van de clan, Dunvegan Castle*, nodig moest worden gerepareerd, besloot hij de bergen van Skye te verkopen. De ziel van het eiland voor het hoogste bod! De mensen lachten om zijn dwaasheid omdat zij wisten dat de Cuillin niet te koop waren. Maar John McLeod kwam op de proppen met eigendomspapieren uit 1611 en besloot dat hij 10 miljoen pond wilde opstrijken. Zijn actie werd openlijk verworpen door eilandbewoners, natuuractivisten en Schotse parlementariërs, maar McLeod haalde zijn schouders op over al die ophef. Hij vertrok toch niet met het geld naar een bountyeiland om er cocktails te drinken in de zon? Hij ging het geld verstandig besteden om Dunvegan te restaureren. Tegen de pers, die in groten getale op het verhaal dook, vertelde hij dat het kasteel zo lek als een mandje was en dat in de eetzaal de gasten onder een paraplu hun hors‑d’oeu­vres moesten eten.

Dunvegan Castle

De geruchtenmolen over mogelijke kopers draaide overuren, maar McLeod weigerde te zeggen wie deze kopers dan waren. Een Amerikaanse tycoon, een Deense miljardair, een Braziliaanse mediamagnaat? Je reinste chantage, zeiden velen: de geruchten kwamen de grootgrondbezitter goed van pas. Ze dreven de prijs op en dwongen de staat, of een natuurorganisatie, de bergen te kopen om het eiland te beschermen en om de bouw van een kolossaal hotel en een landingsbaan in de ongerepte bergen af te wenden.

John McLeod, 29e chief van clan McLeod

Ineens, 3 jaar nadat de bergen te koop kwamen en de zakken van McLeod nog steeds leeg waren, maakte hij een totale ommezwaai. Hij presenteerde zich als een gulle gever die het licht had gezien en hij zou de bergen schenken aan het Schotse volk.In ruil weliswaar voor een goededoelenfonds waaruit de reparaties betaald zouden worden. Opnieuw riep hij enorme kwaadheid op. ’Het volk’ zou iets cadeau krijgen dat al lang van hen was en bovendien betaalden ze ook nog eens de rekening van het hele debacle, indirect via de kansspelbelasting van de National Lottery. Een dubbele farce, want deze hele affaire was natuurlijk van het begin af aan een morele kwestie, niet een rechtsgeldige.

En hoe is het nu met de bergen? Die zijn onveranderd gebleven en hebben niets geleden onder alle commotie. Een minuscule oprisping in hun lange, waardige bestaan.

* Blijkbaar rust er een oude vloek op Dunvegan Castle. Zo gauw een clanhoofd het kasteel liet repareren, stierf hij snel daarna. Het laat zich dus wel raden waarom het kasteel, tot aan het huidige clanhoofd, zo slecht werd onderhouden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *